In het laatste werk van de serie ‘Stroomhout’ heb ik een bij uitzondering een mens geschilderd. Het is meer een soort statement binnen mijn eigen oevre: de mens als onderdeel van een stromende eenheid. Het roept tevens vragen op. In hoeverre past een mensfiguur binnen de context van mijn werk? Ik streef er immers naar om het visuele landschapsbeeld samen te laten vallen met een etherische ruimtelijkheid. Dat luistert heel nauw. Een mensfiguur maakt het beeld gauw figuratiever. Ik schilder ruimte zoals ik het ‘van binnen’ ervaar, en projecteer dus mijn eigen mensbeeld in het landschap… Hieronder nog een andere uitzondering, een pentekening (dec. 2008 / 50x27cm) waarin ook een mensfiguur is opgenomen in de stroom.
5-11-2008
De velden aangegeven in rood zijn verplicht…
| Gemaakt | februari 2008 |
|---|---|
| Formaat (bxh) | 120 x 115 cm |
| Techniek | Tempera (caseïne + olieverf) |
| Ondergrond | MDF paneel |
| Serie | Stroomhout |
| Verkocht | Nee |